Mediation
Mediation - ook aangeduid met de term “bemiddeling” - is een van de alternatieve methodes om geschillen op te lossen. Hoofdkenmerk van mediation is dat een mediator of bemiddelaar partijen begeleidt bij het oplossen van een geschil of (belangen)strijd. De mediator zal partijen de oplossing nimmer opleggen of voorschrijven. Partijen komen zelf tot een oplossing.
Er zijn mediations waarbij de mediator zelf deskundig is op het gebied waar het conflict speelt. Doorgaans zal de mediator partijen dan begeleiden tot en met het opstellen en ondertekenen van het stuk waarin zij hun geschil regelen (de vaststellingsovereenkomst, in scheidingszaken doorgaans aangeduid als convenant of echtscheidingsconvenant). Er zijn ook mediations waarbij de mediator het uitsluitend tot zijn taak rekent partijen weer on speaking terms te brengen, zodanig dat zij vervolgens zelf, al dan niet begeleid door andere deskundigen, overgaan tot het regelen van het geschil.
Het zorgmodel© is ontwikkeld op het gebied van de family mediation, ook wel aangeduid als echtscheidingsbemiddeling. Het hanteren van het zorgmodel© vraagt om een goed ontwikkelde vaardigheid van de mediator. Daarnaast dient kennis van de wettelijke regels en normen op het gebied van het gezag- en omgangsrecht bij de mediator aanwezig te zijn. Tenslotte is het van belang dat de mediator een goed inzicht heeft in het psychologisch proces van scheiden: hoe verloopt dat bij de scheidende partijen en wat gebeurt er met kinderen in de diverse stadia van het proces?
De mediator die het zorgmodel© hanteert, dient derhalve deskundig te zijn op het gebied waar het conflict speelt, in dit geval de echtscheiding of een deelgebied daarvan: de herstructurering van het ouderschap na scheiding, de verdeling van de zorgtaken en/of het tot stand brengen van een goede contactregeling tussen ouder(s) en kinderen.